różne dyskusje na tym forum zainspirowały mnie do założenia tego wątku, chciałbym się podzielić z wami pewną wiedzą i refleksją
zacznę od prezentacji pewnego zdjęcia z 1982 roku, początku ośrodka Monar w Zaczerlanach pod Białymstokiem

[img]http://monar.net.pl/images/zaczerlany82.jpg[/img]

na zdjęciu widzimy 15 osób, 6 z nich (w tym Marek Kotański) to terapeuci (choć w tamtym momencie bardziej właściwe byłoby określenie wychowawcy), pozostałe 9 to pierwsi pacjenci tego ośrodka.
wiem na dzień dzisiejszy, że z tej 9-ki utrzymuje abstynencję od narkotyków do dzisiaj 6 osób, z pozostałej trójki jedna nie żyje.
niezły wynik jak na powstający w niezwykle trudnych warunkach (co widać) ośrodek, w którym się dopiero budowały normy, terapeuci się uczyli, były koszmarne warunki socjalne.
w tym 2010 roku, po 28 latach pozdrawiam was: Marto i Marto, Janku, Dominiku, Piotrze.

a to jest ten sam ośrodek po jakimś czasie

[img]http://monar.net.pl/images/zaczerlany2000.jpg[/img]

...gdyby w życiu były same piękne chwile

nie wiedziałbym że żyję...

To rzeczywiście ciekawy temat.
Powiedz tylko skąd mamy brac jakieś dane do porównań.
Są gdzieś jakieś rzetelne statystyki?

nie znam żadnych konkretnych statystyk, chciałem się podzielić moim wrażeniem, osobistym doświadczeniem.

...gdyby w życiu były same piękne chwile

nie wiedziałbym że żyję...

ciekawy kontrast fotek

Jeśli idzie o wrażenie to w pełni się zgadzam. Spartańskie warunki hartują lepiej niż sielanka. Taka zresztą, jak kiedyś pisaleś była pierwotna idea pana Marka. Tyle że trochę kojarzy mi się z nieustającą rewolucją Trockiego. To taki idealizm, który nie bez bólu serca porzuciłem.
U nas w Makondo niestety nie ma takich wyników.
Osrodek był też w kiepskim stanie, mimo to romantyzm zbytnio nie pomógł. I tu niestety nie mogę zbyt wiele napisać, bo moja praca nad zbieraniem materiałów utknęła z powodu zimy:)
Jedno wiem na pewno. Niewielu neofitów z początkowego okresu utrzymuje abstynencję. Jednym z podstawowych powodów był alkochol.
Slyszałem nawet pogloski o tym, że po imprezie w ośrodku nowi neofici byli witani serdecznie przez starych, już według nowych zasad.
Z tamtych czasów zapewne wywodziło się określenie "neofiut". A przecież kierownik był postacią haryzmatyczną i mial wielu zwolenników, nawet gdy musiał odejść. Swoją drogą lubiłem go. Miał wiele energii, umiał porywać ludzi do dzialania i potrafił szybko wytropić ściemy, wciskanie kitu i uklady.
Jednak zabraklo mu zdrowego egoizmu żeby pomagać sobie, uznal że sam już ma sprawę załatwioną. Niestety to dosyć banalna przypadlość.
Teraz przyszlo nowe i wcale nie jest romantycznie, ale za to skutecznie. Kiedy przyjezdżam na rocznice to jest coraz więcej ludzi ktorych nie znam.
Muszę przylożyc się do zbierania danych, to napiszę więcej.